Αρχική Επιστήμη Οι άνθρωποι δεν ξέρουν πότε να αποχωρήσουν από μια συζήτηση – επιβεβαιώνει...

Οι άνθρωποι δεν ξέρουν πότε να αποχωρήσουν από μια συζήτηση – επιβεβαιώνει η επιστήμη

sizitisi

Οι άνθρωποι δεν ξέρουν πότε να αποχωρήσουν από μια συζήτηση – επιβεβαιώνει η επιστήμη

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε την 1η Μαρτίου στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Η.Π.Α. αναφέρει τι ανακάλυψαν οι ερευνητές μελετώντας τα συναισθήματα και τις εκτιμήσεις κάποιων ομιλητών, σχετικά με το πόσο διάστημα θα πρέπει να διαρκέσει μια συγκεκριμένη συνομιλία. Η ομάδα διαπίστωσε ότι οι συνομιλίες σχεδόν ποτέ δεν τελειώνουν όταν το θέλουν και τα δύο μέρη – και ότι οι άνθρωποι είναι ένας πολύ φτωχός κριτής των συνομιλητών τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, οι συνομιλητές ήταν δυσαρεστημένοι όχι επειδή η συζήτηση συνεχίστηκε για πολλή ώρα, αλλά επειδή ήταν πολύ σύντομη.

Οι έρευνες

Οι περισσότερες προηγούμενες έρευνες σχετικά με τη διάρκεια των συνομιλιών έχουν διεξαχθεί από γλωσσολόγους ή κοινωνιολόγους. Οι ψυχολόγοι που έχουν μελετήσει συνομιλίες, από την άλλη πλευρά, έχουν χρησιμοποιήσει ως επί το πλείστον την έρευνα ως μέσο αντιμετώπισης άλλων ζητημάτων, όπως το πώς οι άνθρωποι χρησιμοποιούν λέξεις για να πείσουν. Μερικές μελέτες έχουν διερευνήσει ποιες φράσεις λένε συνήθως τα άτομα στο τέλος των συνομιλιών, αλλά η εστίαση δεν έχει δοθεί στο πότε οι άνθρωποι επιλέγουν να σταματήσουν μια συνομιλία.

Mastroianni  – Πανεπιστήμιο Harvard

Ο Mastroianni (υποψήφιος διδάκτωρ ψυχολογίας του Harvard) και οι συνάδελφοί του πραγματοποίησαν δύο πειράματα για να εξετάσουν τη δυναμική της συνομιλίας. Στο πρώτο πείραμα, ρώτησαν 806 συμμετέχοντες μέσω διαδικτύου σχετικά με τη διάρκεια της πιο πρόσφατης συνομιλίας τους. Οι περισσότερες από τις συνομιλίες είχαν πραγματοποιηθεί με ένα μέλος της οικογένειας ή φίλο. Τα άτομα που συμμετείχαν στο πείραμα κλήθηκαν να δώσουν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με το εάν αισθάνθηκαν ότι υπήρξε μια στιγμή στη συνομιλία όπου θέλησαν αυτή να τελειώσει και αν εκτίμησαν σωστά το τέλος της συνομιλίας.

Στο δεύτερο πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο, οι ερευνητές χώρισαν 252 συμμετέχοντες σε ζευγάρια αγνώστων και τους έδωσαν εντολή να μιλήσουν για ό,τι τους άρεσε από ένα έως 45 λεπτά. Στη συνέχεια, η ερευνητική ομάδα ρώτησε τους συμμετέχοντες πότε θα ήθελαν να είχε τελειώσει η συνομιλία και να μαντέψουν την απάντηση του συνομιλητή  τους στην ίδια ερώτηση.

Tα αποτελέσματα των πειραμάτων

Ο Mastroianni και οι συνάδελφοί του διαπίστωσαν, ότι μόνο το 2% των συνομιλιών έληξε τη στιγμή που ήθελαν και τα δύο μέρη, και μόνο το 30% από αυτές τελείωσε όταν ένα από μέρη το ήθελε. Περίπου στις μισές από τις συνομιλίες, και οι δύο άνθρωποι ήθελαν να μιλήσουν λιγότερο, αλλά το σημείο αποχώρησης από την συζήτηση τους ήταν συνήθως διαφορετικό. Οι συμμετέχοντες και στις δύο μελέτες ανέφεραν, κατά μέσο όρο, ότι η επιθυμητή διάρκεια της συνομιλίας τους ήταν περίπου το ήμισυ του πραγματικού της μήκους.

Προς έκπληξη των ερευνητών, διαπίστωσαν επίσης ότι δεν συμβαίνει πάντα ο κόσμος να κρατείται «όμηρος» από μεγάλης διάρκειας συνομιλίες: Σε 10% των συνομιλιών, και οι δύο συμμετέχοντες στη μελέτη επιθυμούσαν η συνομιλία τους να διαρκέσει περισσότερο. Και σε περίπου 31% των αλληλεπιδράσεων μεταξύ ξένων, τουλάχιστον ένας από τους δύο ήθελε να συνεχίσει.

Οι περισσότεροι άνθρωποι απέτυχαν επίσης στη διαίσθηση των επιθυμιών του συνομιλητή τους. Όταν οι συμμετέχοντες έκριναν πότε ο συνομιλητής τους ήθελε να σταματήσει να μιλάει, έπεφταν έξω περίπου στο 64% της συνολικής διάρκειας συνομιλίας.

Thalia Wheatley – Dartmouth College

Η Thalia Wheatley, κοινωνική ψυχολόγος στο Dartmouth College, ισχυρίζεται ότι το γεγονός πως οι άνθρωποι αποτυγχάνουν τόσο εντελώς στην κρίση τους για το πότε ένας συνομιλητής τους επιθυμεί να ολοκληρώσει την συζήτηση «είναι ένα εκπληκτικό και σημαντικό εύρημα». Οι συνομιλίες είναι «μια τόσο κομψή έκφραση αμοιβαίου συντονισμού», λέει, «Και όμως όλα καταρρέουν στο τέλος γιατί δεν μπορούμε να καταλάβουμε πότε να σταματήσουμε». Αυτό το εύρημα είναι πιθανώς ένας λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι επιθυμούν να κάνουν συνομιλίες πηγαίνοντας για καφέ, ποτό ή γεύμα, προσθέτει η Wheatley, γιατί «το άδειο φλιτζάνι ή ο λογαριασμός μάς δίνει μια διέξοδο – ένα κρίσιμο βοήθημα που τελειώνει τη συνομιλία».

sizitisi

Αν και η επιθυμητή διάρκεια μιας συνομιλίας δεν μπορεί να προσδιοριστεί στις αμέτρητες ανταλλαγές της καθημερινής ζωής, οι επιστήμονες μπορούν να σχεδιάσουν ένα πείραμα στο οποίο οι συνομιλίες είτε τελειώνουν ακριβώς στο σημείο που ο ένας συμμετέχων θέλει αρχικά να σταματήσει ή να συνεχίσουν για λίγα λεπτά ακόμα. «Μήπως εκείνοι των οποίων οι συνομιλίες τελειώνουν ακριβώς όταν θέλουν, καταλήγουν με καλύτερες συνομιλίες σε περιεχόμενο από αυτούς που συνομιλούν περισσότερο από όσο θέλουν;» αναρωτιέται ο Epley, ένας συμπεριφοριστικός επιστήμονας του πανεπιστημίου του Σικάγο .

Τα ευρήματα θέτουν επίσης πολλές άλλες ερωτήσεις:

Είναι οι κανόνες συνομιλίας σαφέστεροι σε άλλους πολιτισμούς;

Ποια στοιχεία, αν υπάρχουν, χρησιμοποιούν οι έμπειροι συνομιλητές;

Τι γίνεται με τη δυναμική των ομαδικών συνομιλιών;

Πρόκειται για ερωτήσεις που θέτουν τις βάσεις για περαιτέρω έρευνα αφού, όπως αναφέρει η Alison Wood Brooks, καθηγήτρια στο Harvard «είναι τρομακτικό ότι μπορούμε να στείλουμε αποστολή στον Άρη, αλλά να μην έχουμε ακόμα μπορέσει να αποκρυπτογραφήσουμε τον τρόπο που συνομιλούν οι άνθρωποι».

Πώς διαμορφώνονται οι διεργασίες τού εγκεφάλου στα άτομα με εξτρεμιστικές απόψεις; Διαβάστε ΕΔΩ.